سلام
مامان من توی وبلاگ « نی نی به به » عضو شده و دستور آشپزی غذاهایی رو که برای من درست می کنه رو توی اون وبلاگ هم می زاره تا بقیه نی نی ها هام بخورن و حالشو ببرن ! 
مامانی من هر شب (بعضی موقعا هم صبح زود ) مواد غذای منو توی قابلمم (که خیلی هم خوشگله سفید هم هست گل بنفش هم داره) آماده می کنه و فرداش مامان بزرگم غذام مو می پزه . بعدش هم با قاشق دنبالم می افتن که بلکه من التفاتی کنم و غذا بخورم . هر چند مامانم از این طرز غذا دادن به بچه بدش میاد و میگه که بچه اینطوری لوس می شه ولی چاره ای نداره ... 
همش هم میگه : « اه غذا خوردنش هم به باباش رفته .. بد ادا ! آخه هر چی گذاشتن جلوت ، مث بچه آدم بخور دیگه » . بی چاره مامانم اینقد حرص غذا خوردن منو میخوره ! شبهایی که فرداش قرار بریم درمانگاه و قد و وزنمون رو بسنجن ، مامانم تا صبح خواب ترازو می بینه 
یه عالمه هم منو پیش دکترهای متخصص برده ولی اونا هم تو کار من موندن ،
خدا رو شکر هیچیم نیست فقط دوست ندارم وزن بگیرم ! مامان بزرگم میگه عیب نداره این دخمل از الان میخواد خوش هیکل و ظریف مریف باشه ! مامان هم میگه : نمی خوام تپل مپل باشه فقط رو مغزش و قدش تاثیر نذاره 
خدایش زندگی مامانم رو عجیب تحت تاثیر قرار دادم ها بزرگترین آرزوش اینه که وزن من رو نمودار بره ! چه آرزوهای سطح پائینی ! مامان بیکار ، زندگیتو بکن حالشو ببره !
کی میگه من غذا خور نیستم ! عاشق خوردن نون خالیم :
بعدش هم اینجوری با آدم رفتار می کنن (در حد یک پودر رخت شویی یا تو صندوق عقب 
) بعد میگن چرا غذا نمیخوره ، وزن نمیگیره :
(فردا تولدمه :) کلی هم آجیل خوردم هر جا میرفتیم این مامان بیچاره ( بر عکس بابای خوشبخت) دنبال من بود که خسارت به خوراکیها و وسایل صابخونه وارد نکنم 
... ایول بابام که اصلا کار به کارم نداشت و تازه تشویقم هم می کرد به طوریکه دور از چشم مامانم و بقیه وقتی رفته بودیم خونه دایی مرتضی (دایی مامانم) من همه سیبها رو دندون زدم و بابام می خندید. (مامان : بدجنسا
) تازه امسال برای اولین بار من گاو ، به به یی، بزغاله، تراکتور، چشمه آب، کبوتر و ... رو از نزدیک دیدم وای که چقد برام جالب بود ... خوب این هم از خاطرات اولین عیدم . امیدوارم امسال سال خوبی برا همه باشه و تو این سال گاوی ، گاوتون نزاد 
